برای صبورا:

پاچه ها را بالا کشیدند. آستین ها را هم. دوتایی چهار گوشه ی مقنعه ی توری را گرفتند. گودال پر از آب بود. رفتند توی آب. مقنعه را ته آب باز نگه داشتند. منتظر ماندند. ماهی ها را می پاییدند بی هیچ حرکتی. چندتایی آمدند نزدیک. بالای مقنعه پرسه می زدند ماهی ها. به همدیگر نگاهی کردند. دخترک گفت حالا! شش ساله بود. یک سالی از پسرک بزرگتر. خیلی سریع مقنعه را بالا کشیدند. مقنعه از آب خالی شد کم کم. چهارماهی کوچک توی آن ماند. پسرک آنها را داخل قوطی حلبی انداخت. دوباره مقنعه را بردند کف آب. این بار دو ماهی گیر افتاد. از آب آمدند بیرون. گودال کناری کم عمق بود. ولی ماهی داشت. دریا جذر شده بود. در فرو رفتگی ها آب مانده بود. از این گودال به آن گودال ماهی می گرفتند. گذشت زمان را متوجه نبودند. قوطی تا نصفه پر شده بود از ماهی. دخترک خوشحال بود. پسرک به گربه اش فکر می کرد. ناگهان فریاد خش داری آنها را به خود آورد. پسرک برگشت. پسر خاله اش را از دور شناخت. خواهرش را صدا می زد. دخترک مقنعه را رها کرد. و رفت. ماهی های توی مقنعه به آب برگشتند. پسرک از آب بیرون آمد. قوطی را برداشت. و راه افتاد. از دور دخترک را می دید. گوشش در دست برادرش بود. پسرک برای خودش نگران شد. بی اجازه آمده بودند. به خانه که رسید مادرش چادر به سر داشت. معلوم نبود به دنبالش کجاها رفته بود. منتظر بود مادرش دعوایش کند زودتر. می خواست برود سراغ گربه اش. دعوا که تمام شد رفت گوشه ی حیاط. قوطی را جلوی گربه خالی کرد. گربه با ولع ماهی ها را می خورد. پسرک لذت می برد. لحظات خوبی داشت.